Ku zamyśleniu
Cytaty – myśli – teksty
dla dzieci, młodzieży i dorosłych
Krótki komentarz do Ewangelii, Wielki Post – czas powrotu do Źródła, „Człowiek jest szczęśliwy wtedy…”,”Człowieku, ja Ciebie kocham !”, „Błękitna arka”/Budka Suflera/, Uśmiechnij się
Krótki komentarz do Ewangelii
Jezus mówi dziś słowa bardzo wymagające. Podnosi poprzeczkę tak wysoko, że łatwo pomyśleć: kto jest w stanie tak żyć? Nie tylko nie zabijać, ale nie nosić w sercu gniewu. Nie tylko nie cudzołożyć, ale mieć czyste spojrzenie. Nie tylko dotrzymać przysięgi, ale być całkowicie prawdziwym. I właśnie tu zaczyna się Dobra Nowina. Jezus nie przyszedł po to, aby dołożyć nam ciężarów. Przyszedł, aby wypełnić Prawo – czyli zrobić w nas to, czego sami nie potrafimy. Prawo pokazuje ideał, ale nie daje siły. Jezus daje łaskę. Ta Ewangelia najpierw obnaża prawdę o nas: problem nie zaczyna się w czynie, ale w sercu. Gniew, pożądanie, nieszczerość – to wszystko rodzi się wewnątrz. I właśnie tam Chrystus chce wejść. Nie zatrzymuje się na zewnętrznych poprawkach. On chce dać nowe serce. Dlatego przyszedł, umarł i zmartwychwstał – aby uwolnić nas od grzechu, który nosimy w sobie. Nie chodzi o to, byśmy własnym wysiłkiem stali się doskonali. Chodzi o to, byśmy pozwolili Mu nas przemieniać. Kiedy Jezus mówi: „pojednaj się z bratem”, „odetnij to, co prowadzi do grzechu”, nie mówi: „radź sobie sam”. Mówi: przyjdź do Mnie, oddaj Mi swoje serce, a Ja dam ci siłę do nowego życia. Chrześcijaństwo nie jest moralnym projektem samodoskonalenia. Jest spotkaniem z Kimś, kto kocha i zbawia. A „większa sprawiedliwość”, o której mówi Jezus, to nie perfekcja faryzeusza, lecz serce człowieka, który pozwolił się ocalić. Dobra Nowina jest taka: nie musisz najpierw stać się doskonały, żeby wejść do królestwa. Najpierw pozwól się zbawić. Resztę zrobi łaska.
Wielki Post – czas powrotu do Źródła
Wielki Post to nie tylko czterdzieści dni wyrzeczeń. To przede wszystkim czas powrotu – do Boga, do siebie, do tego, co w życiu najważniejsze. Kościół daje nam ten okres jako duchową drogę prowadzącą ku radości Zmartwychwstania. Czterdzieści dni przypomina czterdzieści dni, które Jezus spędził na pustyni. Tam zmierzył się z pokusą, samotnością i głodem, ale przede wszystkim potwierdził, że Jego siłą jest zaufanie Ojcu. Wielki Post jest zaproszeniem, byśmy i my odnowili w sobie to zaufanie. Tradycyjne filary tego czasu to: modlitwa, post i jałmużna.
• Modlitwa uczy nas słuchać Boga.
• Post pomaga uporządkować serce i odzyskać wolność.
• Jałmużna otwiera oczy na potrzeby innych.
Nie chodzi jednak tylko o zewnętrzne praktyki. Wielki Post ma prowadzić do przemiany serca – do większej miłości, przebaczenia i pojednania. To dobry moment, aby przystąpić do sakramentu pokuty, pojednać się z kimś bliskim, znaleźć czas na adorację czy udział w Drodze Krzyżowej i Gorzkich Żalach. Nie bójmy się tego czasu. Wielki Post nie jest okresem smutku, ale czasem nadziei. Każdy wysiłek, każda szczera modlitwa, każdy gest dobra przybliża nas do światła poranka wielkanocnego. Niech te dni pomogą nam odkryć, że Bóg nie przestaje nas szukać i zaprasza, byśmy wrócili do Niego z całym sercem.
Człowiek jest szczęśliwy wtedy,
kiedy nie ugania się za szczęściem
jak za motylem,
lecz jest wdzięczny za wszystko,
co dostaje.
Jeśli poszukuje szczęścia
zbyt daleko,
to ma sytuację podobną jak z okularami.
Nie widzi ich,
a ma je przecież na nosie.
Tak blisko!
Jakże możemy być kiedykolwiek szczęśliwi,
jeżeli zawsze wszystkiego
oczekujemy od innych?
Bóg dał każdemu człowieku coś,
czym potrafi innych uszczęśliwić!!!
Człowieku, ja Ciebie kocham !
Nie ma drugiego człowieka takiego jak ty.
Jesteś jedyny w swoim rodzaju i wyjątkowy,
całkowicie oryginalny i niepowtarzalny.
Nie wierzysz w to,
ale naprawdę nie ma żadnego drugiego takiego jak ty.
I żaden człowiek, którego kochasz,
nie będzie już zwyczajnym człowiekiem.
Jakaś osobliwa siła przyciągania
promieniuje z niego.
I ty zmieniasz się pod jego wpływem.
Jemu możesz nawet powiedzieć:
„Dla mnie nie musisz
być nieomylny,
bez błędów ani doskonały, bo:
Ja przecież Ciebie kocham!”.
http://www.zosia.piasta.pl/zlotemysli.htm
Błękitna arka
/Budka Suflera/
Kolory dnia
Zieleń i róż
Noc jak ciemny staw
Burza i świt
Tęczowy błysk
Przenikanie barw
Wszystkie one łączą się
Na błękitnej arce tej
Kolory flag
Kolory skór
Licytacja trwa
Czyj gorszy gen
Czyj lepszy Bóg
Kto tu rację ma?
Wojna wciąż na czerń i biel
Na błękitnej arce tej
Tak niewiele i tak wiele dzieli nas
Tak nam blisko, a daleko jak do gwiazd
Wciąż fałszywy śpiewa chór
Coraz większy rośnie mur
Gdy z rozumem nasze serca wiodą spór
Nawet gdy ktoś przy swej prawdzie zostać chce
Czemu pięknie nie umiemy różnić się
Słowa ranią raz po raz
Myśli ciążą niby głaz
Tak niewiele i tak wiele dzieli nas
Jednaki los
W płucach ten sam życiodajny tlen
Gdzie tutaj sens
Gdzie powód tu by zabijać się
Tyle przecież miejsca jest
Na błękitnej arce tej
Uśmiechnij się
Żółw zderza się ze ślimakiem. Przyjeżdża policja.
Proszę opisać, jak do tego doszło.
To były ułamki sekundy. Zaczyna żółw.
