Ku zamyśleniu
Cytaty – myśli – teksty
dla dzieci, młodzieży i dorosłych

Myśli: „Chrześcijaństwo to nie jest obciach”, „Wciąż mnie oceniasz”, „Często narzekamy”, „Złote rady dla rodziców”, „Poruszająca historia”, „Kiedyś ludzie”, Uśmiechnij się

Chrześcijaństwo to nie jest obciach

Chrześcijaństwo to nie jest obciach. Nie dajcie sobie tego wmówić. Nie dajcie sobie zabrać Chrystusa!!! Proszę was o to!
Nie dajcie sobie ZABRAĆ CHRYSTUSA! Bo kiedy zabiorą Wam Chrystusa, choćby wam dali cały świat – będziecie nikim. Jim Hendricks, Janis Joplin, Jim Morrison, Amy Winehouse, Michael Jackson. Mógłbym tu jeszcze mówić kilkanaście minut jaką cenę zapłacili za sławę. I nie wszystko. Świat im dał wszystko.
Bardzo mi się przypominają wtedy słowa, kiedy są czytane w pierwszą niedzielę wielkiego postu. Szatan wyprowadził Jezusa na pustynię i tam Go kusił. Jezus wyszedł na pustynie i tam 40 dni pościł. A w pewnym momencie szatan pokazuje mu wszystkie królestwa świata i mówi: to jest niesamowite, patrz, to wszystko do mnie należy. Dam Ci to, tylko oddaj mi pokłon.
Przyjeżdżam ze świata i wiem jaką ceną jest uśmiech, który wita was codziennie kiedy idziecie do szkół z kolorowych gazet, które kupujecie, waszych idoli. Wiem co za tym się kryje. Wiem jaka kryje się samotność za tym. Jakie jest cierpienie. Wiem jak Ci ludzie cierpieli. I wiem jak jesteśmy oszukiwani. Jeżeli na tym zbudujecie – nie ja pierwszy mówię i nie ostatni – przegracie. Budujcie na Chrystusie, proszę was o to. Nigdy się nie zawiedziecie. Nigdy.
Mam rodzinę, żonę, trójkę dzieci. Pół roku temu urodził się mój synek. Mam dwie córki. Jestem aktorem. Mogę się utrzymać z mojej pracy. To jest też wielkie błogosławieństwo dzisiaj. Nigdy bym nie przypuszczał. Nigdy bym nie przypuszczał. Nie wymyśliłbym tego, co dał mi Chrystus.
Będziecie zadziwieni. Będziecie zadziwieni.

Adam Woronowicz-aktor

Wciąż mnie oceniasz

Buty, w których nigdy nie szedłeś
Praca, której nie wykonałeś
Momenty życia – bogate i biedne
Których ze mną nie przeżywałeś.
Nie klęczałeś ze mną na dnie
I nie stałeś koło mnie na szczycie
Nie pytałeś „ Dlaczego nie ?”
I nie biłeś się ze mną o życie.
Nie otarłeś się ze mną o śmierć
Nie przeżyłeś mojego cierpienia
Mimo to – uważasz, że wiesz
Pomimo to – wciąż mnie oceniasz.

Autor : K J Drozd
Kamila@kamilka220

Często narzekamy

Często narzekamy, gdy mama, tata, babcia lub dziadek znowu dzwonią. Powinniście to docenić, bo pewnego dnia te telefony już nie zadzwonią.

Maria Anna Aneta@mariaannaaneta

Złote rady dla rodziców:

1. Nie porównuj swojego dziecka do innych.
Każdy rozwija się we własnym tempie.
2. Zamiast mówić „nie płacz”, „zapytaj: co się zasmuciło?”
Emocje są po coś – pozwól dziecku je przeżyć.
3. Zamień karanie na rozmowę.
Dziecko uczy się przez zrozumienie, nie przez strach.
4. Słuchaj, zanim zaczniesz mówić.
Nawet najmniejsze dziecko chce być wysłuchane.
5. Bądź przykładem, nie tylko nauczycielem.
Twoje zachowanie to dla dziecka największe lekcja.
6. Nie wymagaj perfekcji – ani od siebie, ani od dziecka.
Wystarczy że będziecie prawdziwi.
7. Doceniaj starania, nie tylko rezultaty.
To motywuje do dalszego rozwoju.
8. Stwórz dom, do którego dziecko chce wracać.
Nie musi być idealny – ma być pełen ciepła.
9. Zamień „bo tak trzeba” na „bo to ważne”.
Tłumacz, pokazuj sens, ucz przez wartości.

JoviBiznesZdrowieMama@_.broxy

Poruszająca historia

Jedna z najbardziej poruszających historii życiowych jaką kiedykolwiek słyszałem: pewien młody jeleń miał wielkie i piękne poroże, z którego był bardzo dumny.
Nikt inny nie miał tak wspaniałego poroża. Obok niego pasły się dzikie kozy, które miały małe i krzywe różki.
Jeleń ciągle się z nich naśmiewał. A kiedy spotykał dziki, które w ogóle nie miały rogów – prychał pogardliwie i odwracał się. Miał z czego być dumny, tylko nogi nie bardzo mu się podobały: zbyt cienkie i prawie takie jak u wszystkich.
Aż pewnego dnia w lesie wybuchł pożar. Wszystkie dzikie zwierzęta w strachu rzuciły się do ucieczki i w tym momencie jeleń docenił wszystkie zalety swoich mocnych nóg. Niosły go szybciej niż wiatr. Wyprzedził wszystkie dziki i antylopy i na pewno uratowałby się przed ogniem, gdyby nie jego rozgałęzione, rozłożyste poroże – utknęło w gęstych zaroślach.
Obok przebiegały dzikie zwierzęta. Ogień się zbliżał. I w tym momencie jeleń po raz pierwszy uświadomił sobie jak wspaniałe są jego nogi i jak niedorzeczne jest jego poroże. Przedmiot jego ciągłej dumy i przechwałek.

Morał: to co uważamy za naszą największą siłę lub ozdobę może stać się naszą zgubą. A to czego nie doceniamy może okazać się naszym największym ratunkiem.

napolskilad@napolskilad_tt

Kiedyś ludzie

Kiedyś ludzie mieli mniej, lecz byli bliżej siebie.
Dotyk palców szeptał, gdy milczały usta.
W prostych gestach była siła.
W spojrzeniach było wszystko.
Teraz szukam tamtego ciepła w samotności.

Zgubiliśmy się w chaosie własnego życia.
Zamiast budować mosty, stawiamy szklane mury.
Każdy chce być widziany, ale boi się być tu,
Gdzie cisza bywa lustrem, a bliskość jest zbyt trudna.
Kiedyś ludzie mieli mniej, lecz byli bliżej siebie.
Dotyk palców szeptał, gdy milczały usta.
W prostych gestach była siła.
W spojrzeniach było wszystko.
Teraz szukam tamtego ciepła w samotności.

Ewelina1986@ewelina866

Uśmiechnij się

– Czemu w Wąchocku,
w kościele są dziury w posadzce?
– Bo Proboszcz kazał wiarę pogłębiać.
*
– Czemu w Wąchocku,
podczas kazania Proboszcza
wszyscy przykładają ucho do posadzki?
– Bo Proboszcz ma niskie tony.
*
Jaś po raz pierwszy pije kwaśne mleko i mówi:
– Mamo, ta krowa musiała być przeterminowana!
*
– Kochanie, wyrzuć śmieci!
– Dopiero co usiadłem!
– A co do tej pory robiłeś?
– Leżałem.
*
– A jak pan zasypia?
– Bez problemu. Liczę owce przed snem…
– Do której zdąży pan doliczyć, zanim pan zaśnie?
– Do trzeciej…
– Tak szybko?
– No, czasem do wpół do czwartej… godziny.